My Sweet November 8

(Litrato mula sa kanilang website)

Para sa akin, ang pagkaing Pinoy ang pinakamasarap na tsibog sa buong mundo. Wala pa ring tatalo sa mga sangkap na gamit ng ating mga kusinero para pasarapin ang ano mang pagkain na ilatag sa mesa. Kahit na ano pa yan -karne, gulay, o isda-, siguradong busog ang mga kalamnan. Pero depende pa rin sa nagluluto kung gaano kahusay ang lasa ng mga putahe.

Sa Bangus Restaurant, napapalabas ng mga kusinero ang tamang lasa ng pagkain. Partida pa nga ito dahil ang pangunahing sangkap nila sa kanilang mga lutuin ay bangus. Oo, bangus po ang gamit nila tuwing nagluluto sila. Maging bistek man o lumpia o sisig, bangus ang gagamitin ng Bangus Restaurant … kaya nga tinawag na “Bangus Restaurant” eh!
more…

(Litrato mula sa Facebook account ni Gloc-9)

Heto na naman po si Gloc-9, nagkakalat na naman ng kanyang galing sa Pinoy rap scene. Pagkatapos ng kanyang mahusay na Diploma album, ito naman ang Matrikula na naglalaman ng mga pinakabago niyang awitin. Marahil dahil na rin sa kanyang kasikatan sa industriya kaya’t parami na nang parami ang pumapayag maki-collaborate sa kanya.

Matagal na rin akong fan ni Gloc-9. Sa katunayan nga ay meron ako ng lahat ng albums niya. At tuwing nai-stress na ako sa ano mang gawain, yung unang album ni Gloc-9 ang isa sa mga pinakikinggan ko. Ngayong meron na siya nitong Matrikula, tiyak na makaka-ilang tugtog ako nito sa aking iPod.
more…

(Litrato mula sa OLCP website)

Alam ng mga malalapit kong kamag-anak at kaibigan na ako’y makikipag-isang dibdib sa aking butihing kasintahan na si Sweetperception. At parte ng pagpapakasal namin (at ng mga magsing-irog na haharap sa altar ng mga Katoliko) ay ang pag-attend ng isang pre-Cana seminar. Kung wala nito, hindi bibigyan ng “go signal” ng simbahan ang inyong planong pagpapalagay sa tahimik.

Iba-ibang bagay ang napag-uusapan sa isang pre-Cana seminar. Ito kasi yung panahon kung saan ang mga “elders” ng simbahan ay nagbibigay ng mga paalala sa mga magpapakasal pa lang para hindi sila mapariwara sa masasamang mga gawain. Pero kami ng Honey ko, malaki ang paniniwala namin na magiging matitibay ang aming samahan dahil matindi ang aming pagmamahal sa Panginoon.
more…

(Litrato mula sa FIBA Asia)

Alam naman nating lahat na adik ang mga Pinoy sa basketball. Kahit saang lugar ka tumingin dito sa ating bansa, may makikita kang basketball court. May mga nagtiya-tiyaga sa court na lupa lang ang sahig. Meron namang semento. At yung mga mayayaman naman ay nasa kahoy / tabla na court.

Kaya’t hindi kataka-taka na laging lumalaban ang mga Pilipino sa mga international na basketball competitions. Alam naman din kasi natin na magagaling ang ating mga manlalaro. Yun nga lang, may mga pagkukulang ang ating mga pambato na medyo mahirap masolusyunan.
more…

(Litrato mula sa Wikipedia)

Matagal na akong hindi umiinom ng alkohol. Dati, nung nag-aaral pa ako, lagi akong tambay sa mga inuman doon sa paligid ng eskwelahan. Pero ngayon, nagbagong-buhay na ako. Tinigil ko na yan… nakasama sa atay. It’s liver or lover, boy!

Sa pelikulang The Hangover, alkohol ang pangunahing dahilan kung bakit napahamak ang mga bida. Ang Hangover ay isang palabas na nakakatawa na kamakailan lang dinala dito sa Pilipinas. Dapat dinala itong Hangover noon pa dahil talaga namang nakaka-aliw ito. Natanggal nga ang pagod ko sa opisina dahil sa kakatawa!

more…

(Litrato mula sa Wikipedia)

Usong-uso na naman po ang mga pelikulang hango sa mga laruan. Kamakailan ay nagpakitang-gilas sa takilya ang Transformers 2 at tumabo ito ng limpak-limpak na salapi. Ngayon naman, humahabol sa kanyang mga yapak itong G.I. Joe: The Rise of Cobra.

Para sa mga taong hindi nanonood ng TV at hindi na maalala ang 1980s, ang G.I. Joe ay binubuo ng mga Amerikanong sundalo na handang tumulong kanino man habang nilalabanan ang kanilang kaaway na Cobra. Para talaga itong Transformers kung saan naka-grupo talaga ang bida at kalaban. At pareho silang nagsimula bilang laruan bago ginawang cartoons.

more…

(Litrato mula sa Wikipedia)

Hindi ako mahilig manood ng horror. Kung pagbabasehan niyo naman ang aking mga akda dito sa Rebyu, mapapansin niyo na comedy talaga ang genre ko. Pero ang aking Honey ay gustong-gusto manood ng mga nakakatakot. At tuwing nasa mood siyang manood, ako’y napapasama dahil ako’y isang tunay na lalaki na hindi natatakot sa mga multo, serial killers at kung anu-ano pang okasyon na nakakagulat.

Kamakailan ay nanood kami ng Orphan, isang pelikulang tungkol sa isang batang ulila (kaya nga Orphan eh). Tuwing naglilibot ako sa Internet, lagi kong napapansin ang advertisements ng palabas na ito. At nang makita ko nga na pinapalabas na ito sa Pilipinas, agad kong sinabi sa aking Honey na panoorin namin ito… kahit na alam kong matatakot talaga ako dito.

more…

(Litrato mula sa blog ni Todd Terwilliger)

Nakakaranas na naman po ang Pilipinas ng “bed weather”. Mga ilang araw na ring ganito ang sitwasyon ng ating panahon. Ganito nga rin yung panahon nung libing ni Cory Aquino. Pero hindi talaga nagpatinag ang panahon kahit na ilang beses nagdasal ang mga tao. Heto na nga ang epekto ni Bagyong Kiko.

Ang Bagyong Kiko ay may international code name na “Morakot”. Medyo mabantot yung pangalan pero ganun talaga. Ang dala ng bagyong ito ay walang humpay na ulan at malakas na hangin. Nakakapikon nga yung tambalan nila dahil kahit naka-payong ako ay nababasa pa rin ako dahil naga-undercut yung tubig ulan papasok sa brief ko.

more…