My Sweet November 8

Dahan-dahan na tayong sinasakop muli ng mga dayuhan hindi sa pamamagitan ng puwersa kundi sa pamamaraan ng pagkain. Kung inyong mapapansin, lahat na ata ng klase ng putahe mula sa buong mundo eh matatagpuan na sa Pilipinas. Meron nang mga tsibog na galing sa Tsina at Amerika. Meron na ding galing sa Pransya, Italya at India. Siyempre, hindi rin nagpahuli ang mga Hapon.

Isa sa pinakatanyag na Japanese restaurant sa bansa ay ang Tokyo Tokyo. Tulad ng karamihan ng mga restaurant sa Pilipinas, semi-fastfood style ang service sa tsibugang ito. Bale magbibigay ka muna ng order sa counter tapos dadalhin ng mga waiter ang pagkaing binili mo. May kasarapan ang pagkain nila kaya naman hindi nakakagulat na maraming tao ang nagpupunta dito.

Iba’t-ibang sangkap ang makikita sa Tokyo Tokyo. May mga tsibog sila na may karne, hipon, at manok. Karamihan din ng mga “value meals” nila eh may kasama nang gulay. Kaya naman kung ikaw ay hindi mahilig sa gulay, mapipilitan kang kumain dahil hindi sulit ang bayad mo.

Sikat din ang Tokyo Tokyo sa mga taong sobrang gutom na talaga. Sa bawat order mo ng meal ay mayroon kang “unlimited rice”. Bale may rumurondang waiter na may dalang lalagyan ng kanin. Pag nakita niya ang plato mo na wala nang kanin, agad siyang susulpot sa tabi mo at tatanungin ka kung gusto mo pa tumaba ng kanin. Sa mga taong kakaunting kagat na lang ay busog na, nagbibigay naman ang Tokyo Tokyo ng half rice.

May mga meal din sa Tokyo Tokyo na sapat na para sa dalawang tao. Ang tawag nila dito ay “Sumo Meals”. Nasa isang plato lang kanin at ang napakaraming ulam. Karamihan ng bumibili nito ay mga magsing-irog na hindi na nagkakahiyaan kahit na tumulo pa ang uhog nila sa kanin.

Mura lang naman ang pagkain sa Tokyo Tokyo at kayang-kayang kainan ng masa. Dahil din sa unlimited rice kaya dumadami ang mga nagtitipid na dumadayo dito. Sila ang mga taong susubo lang ng konting ulam tapos tatlong subo agad ng kanin.. kakaibang istilo na ang resulta ay ang paglaki ng tiyan.

Kung datnan kayo ng gutom at hindi niyo pa mapag-isipan kung saan masarap kumain, subukan niyong dumaan ng Tokyo Tokyo at tiyak na kabusugan ang makukuha niyo.

Deyey’s Approval: 86%

Sa ilang buwan kong pamamalagi dito sa bahay, ako’y nahumaling sa panonood ng Bitag tuwing pagkagising ko. Ang Bitag ay isang palabas sa telebisyon na pinangungunahan ni Ben Tulfo at tumatalakay sa mga isyung hindi gaano natutuunan ng pansin sa ibang palabas na pang-balita. Sa mga mahihilig sa maaksyong tagpo, ito ang palabas na para sa inyo.

May mga kasamahan si Ben Tulfo sa kanyang grupo at gumagawa sila ng iba’t-ibang pamamaraan para maipagtanggol ang mga nagsusumbong sa kanila. Undercover ang istilo ng kanilang operasyon kaya’t nagugulat na lang ang mga taong binabantayan nila kapag may bigla na lang magpo-posas sa kanilang mga pulis.

Ang ikinatutuwa ko sa Bitag ay ang pamamaraan ni Ben Tulfo kapag kaharap na niya ang taong may sala. Tila ba hindi siya natatakot sa kung sino man ang mabangga niya. Ang mga itlog ni Ben Tulfo ay gawa sa bakal… hindi siya umuurong kahit na gaano pa ka-brusko o gaano pa kalakas sa batas ang hinuhuli niya.

Nakakatuwa nga tuwing napapatiklop ni Ben Tulfo ang mga may sala sa bawat palabas. Kitang-kita sa camera na para bang gusto nang maihi sa takot ng mga taong binabangga niya. Bilib din talaga ako sa tapang at karakter ni Ben Tulfo. Astig talaga.

Ang nakakatuwa din sa Bitag ay ang kanilang pamamaraan sa pagpuri sa mga taong gumagawa ng tama. Bale patas lang talaga. Kapag nahuli ka nila na gumagawa ng kabutihan, hahangaan ka nila at pararangalan. Pero pag nabuko ka na may ginagawang kabalastugan, asahan mo nang susugurin ka na ng mga pulis at barangay tanod sa iyong lugar!

Deyey’s Approval: 89%